Op zoek naar verborgen pagina’s

Niet grappig, niet leuk, niet tof. Wanneer Google het web doorzoekt om webpagina’s te indexeren en ernaar te verwijzen (om zoveel mogelijk resultaten te kunnen weergeven), maakt de zoekmachine van iedere onderzochte pagina een kopie die ze vervolgens opslaat in een verborgen geheugen, het zogenaamde cachegeheugen. Je kan die kopie dan op elk ogenblik raadplegen, bijvoorbeeld wanneer de originele pagina niet toegankelijk is.

De verborgen kopie of cachekopie toont dan de staat van de webpagina op het ogenblik van de laatste indexering. Dit betekent dus dat als jij een foto van jouw blog haalt, of een commentaar van een website verwijdert … en Google nog geen nieuwe indexering deed van die site, jouw foto of jouw commentaar voor iedereen zichtbaar blijft via de cachekopie van de zoekmachine.

Het komt erop neer dat eens je informatie online hebt gezet, je de controle over die informatie verliest. Er is niemand die kan beweren dat hij totale controle heeft over de informatie die hij op een site heeft gezet. De opgeslagen informatie circuleert zowel onder de vorm van hyperlinken die je naar elkaar stuurt, als onder de vorm van foto’s, video’s, … en kan plots weer te voorschijn komen terwijl je ervan overtuigd was dat ze niet meer bestond !